Wychowanie dziecka - kilka wskazówek

  1. POŚWIĘCAJ DZIECKU CZAS: okazuj zainteresowanie dzieckiem i jego aktywnością; obdarzaj uwagą; słuchaj; rozmawiaj (zwracając na dziecko całą swoją uwagę); angażuj go w życie rodziny; pozwól samodzielnie wykonywać obowiązki i podejmować decyzje dotyczące własnej osoby, a także innych osób z rodziny;
  2. ZASPOKAJAJ WSZYSTKIE POTRZEBY DZIECKA: zarówno fizyczne jak i psychiczne ( potrzebę bezpieczeństwa, bliskiego kontaktu, bezwarunkowej miłości, akceptacji, samodzielności, niezależności, przynależności, uznania społecznego, itd.);
  3. STOSUJ TZW. POZYTYWNE WYCHOWANIE: dostrzegaj przede wszystkim pozytywne zachowania dziecka, wzmacniaj je poprzez obdarzanie dziecka uwagą, w momencie gdy jest grzeczne; chwal (zawsze konkretne zachowanie, nie ogólnie), nagradzaj ( najlepiej poprzez wspólne spędzanie z dzieckiem czasu, wykonywanie z nim jego ulubionych zajęć), rób z tego święto; pamiętaj, że czasami sukcesem dziecka ( a także rodziców) jest zwyczajny brak negatywnego zachowania!!!
  4. JEŻELI MUSISZ KARAĆ RÓB TO PRAWIDŁOWO:
    • zanim ukarzesz dziecko spróbuj sam się uspokoić (zdenerwowany rodzic może być niesprawiedliwy i niekonsekwentny);
    • przed zastosowaniem kary daj dziecku ostrzeżenie;
    • stosuj kary bezpośrednio po nieprawidłowym zachowaniu i z odpowiednim komentarzem, tak żeby dziecko wiedziało, za co jest karane;
    • stosuj kary krótkie i łatwe do zrealizowania; tylko jedną karę na raz;
  5. UNIKAJ WPAJANIA DZIECIOM SZKODLIWYCH I DESTRUKCYJNYCH DLA ICH PSYCHICZNEGO ROZWOJU PRZEKONAŃ TYPU:
    • "Nie mogę pozwolić sobie na negatywne emocje"
    • "Proszenie o pomoc i popełnianie błędów jest złe"
    • "Muszę być we wszystkim dobry"
    • "Jestem wart tyle, ile w życiu osiągnę"
    • "Wszyscy muszą mnie lubić"
  6. STAWIAJ DZIECKU JASNE I ZROZUMIAŁE GRANICE, BĄDŹ KONSEKWENTNY W ICH PRZESTRZEGANIU.
  7. RODZICE POWINNI UZGODNIĆ I UJEDNOLICIĆ POSTAWY I METODY WYCHWAWCZE W STOSUNKU DO DZIECI (TZW. JEDNOLITY FRONT), nie może to być jednak na zasadzie walki rodziców z dziećmi;
  8. PAMIĘTAJ, ŻE DZIECKO UCZY SIĘ PRZEDE WSZYSTKIM PRZEZ NAŚLADOWANIE: dawaj więc dziecku dobry przykład zachowania; unikaj sprzeczności między tym co mówisz, a tym co robisz ( to co robisz ma na dziecko większy wpływ niż to co mówisz!!!!!!);
  9. DOSTRZEGAJ TRUDNOŚCI DZIECKA I RÓB WSZYSTKO, CO W TWOJEJ MOCY, ŻEBY MU POMÓC! BĄDŻ OBROŃCĄ SWOJEGO DZIECKA!
  10. OKAZUJ DZIECKU ZAUFANIE I WIARĘ W JEGO MOŻLIWOŚCI, UMOŻLIWIAJ MU, BY MOGŁO JAK NAJCZĘSCIEJ DOŚWIADCZAĆ SUKCESÓW BY KSZTAŁTOWAĆ W NIM POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI I POZYTYWNĄ SAMOOCENĘ!
  11. DAJ DZIECKU MOŻLIWOŚĆ PLANOWANIA: następnego dnia, tygodnia, wakacji, sposobu spędzania wolnego czasu, własnego zachowania, itd.;
  12. UŚMIECHAJ SIĘ JAK NAJCZĘŚCIEJ, STARAJ SIĘ ROZŁADOWYWAĆ NEGATYWNE EMOCJE– dzieciom bardzo udzielają się uczucia i nastroje rodziców!.
  13. STARAJ SIĘ NIE DAWAĆ WCIĄGAĆ W KŁÓTNIĘ, TARGI I BEZOWOCNĄ DYSKUSJĘ Z DZIECKIEM, POWIEDZ DZIECKU JASNO I PROSTO, JAKIE ZACHOWANIE NIE JEST PRZEZ CIEBIE AKCEPTOWANE